Uitdragerij.nl » Restanten

Dam dam dam…

Hans — Wed, 07 Oct 2009 13:32:33 +0000

Mijn oog viel op een bericht over dammer Kees Thijssen. Hij presteerde het om te laat te komen op het WK in Amsterdam. Naar eigen zeggen omdat hij de e-mail met de aanvangstijd niet had gekregen én omdat hij verdwaald was in het Gaasperpark.

Een invaller liep zich al warm, maar na lang beraad over ‘de affaire Thijssen’ liet de jury hem toch meespelen. En met succes: Thijssen begon met een meer dan verdienstelijke remise tegen wereldkampioen Tsjizjov.

Natuurlijk deed mij dit denken aan die andere dammer. Jannes van der Wal (1956 – 1996). Legendarisch niet zozeer door zijn fraaie prestaties (hij won 4 keer het NK en 1 keer het WK), maar wel door zijn fratsen.

Vooral die keer dat hij een Nederlands kampioenschap miste, omdat hij in de trein in slaap was gevallen. Verder had Jannes geregeld curieuze tv-optredens en nam hij een carnavalsplaat op (Janus houd toch je kanus). Ook was van der Wal een sportvernieuwer: hij ergerde zich aan de vele remises bij het dammen en bedacht een variant, het doordammen.

Jannes van der Wal doet mij weer denken aan de Boegies, het Gronings pretpunkgezelschap met zanger Piepke (later in Jammah Tammah), ondermeer bekend van de culthit ‘Meh’. Zij namen het ‘Het Jannes van der Wal lied’ op, te vinden op de klassieke LP Zwijnen Bij Candlelight (1996).

Het refrein luidde:

"Damdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdam damdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdam damdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdamdam"
(ik kan er een dam naast zitten).

Kaasschaaf belangrijker dan ballet

Hans — Wed, 09 Sep 2009 16:48:00 +0000

“Journalisten schrijven liever balletrecensies dan iets over een kaasschaaf. Terwijl je aan kennis van een kaasschaaf meer hebt dan aan kennis over ballet. Kunstredacties bestaan uit drie, vier man, maar er is niet eens één huishoudredacteur! Waarom heeft elke krant een wijnschrijver, maar niet één een dropschrijver? Dat soort dingen vind ik idioot.”
- Interview met Wouter Klootwijk, VARAgids 37, 2009.

De ingebeelde zieke

Hans — Mon, 24 Aug 2009 14:27:00 +0000

Nu te zien in de Utrechtse Stadschouwburg: De Ingebeelde Zieke, een productie van De Utrechtse Spelen (voorheen De Paardenkathedraal). Alles wordt uit de kast gehaald: een opvallend decor, een sterrencast (o.a. Loes Luca, Peter Blok, Tjitske Reidinga) en zelfs een orkest.Het 17e-eeuwse stuk van Molière, over een rijke hypochonder die zijn dochter met een dokter wil laten trouwen, wordt compleet opgevoerd met alle en’tractes tussen de scènes en de originele muziek van Marc-Antoine Charpentier (voorzover overgeleverd).

De klucht is niet mijn favoriete genre en soms waren de plastische grappen wat flauw, desondanks was het een zeer onderhoudende voorstelling. Sterkste punten vond ik de visuele presentatie, de prachtige barokmuziek uitgevoerd door Musica Poetica en toch de humor (met een glansrol voor huishoudster Loes Luca).

Nu extra duur

Hans — Mon, 20 Jul 2009 13:27:46 +0000

De meeste winkels proberen klandizie te krijgen door met lage prijzen te adverteren. Zo niet Spui Records in Den Haag:
“De prijzen in dit pand zijn ietwat aan de hoge kant”.

Natuurlijk een verwijzing naar het beroemde gedicht van C.B. Vaandrager: “De kroketten in het restaurant / zijn aan de kleine kant.”

De winkel van de Haagse discounter hangt overigens (evenals de website) vol met lollige teksten (“Meer dan duizend artikelen blijvend in prijs verhoogd”).

Wonderland in Amersfoort

Hans — Mon, 20 Jul 2009 13:27:46 +0000

Sinds een paar maanden heeft Amersfoort z’n eigen Kunsthal: KAdE (sic). Gevestigd in een hypermodern glazen gebouw, dat ook de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed herbergt. De openingsexpo Wonderland, Through The Looking Glass pakte meteen flink uit met werk van ruim 20 internationale artiesten.

Ik moet bekennen dat bijna alle deelnemende kunstenaars nieuwe namen voor me waren, maar ik heb veel mooie dan wel vermakelijke werken gezien. De naam van de expo refereert natuurlijk aan het beroemde Alice-verhaal. Alle tentoongestelde werken hebben gemeen dat ze iets verhalends en sprookjesachtig hebben. Vaak met een mysterieuze of licht duistere ondertoon, hoewel er ook veel humor aan te pas komt.

Het leuke van deze tentoonstelling is dat er alle ruimte is voor je fantasie. Daarbij bleek ik wel een naïef beeld te hebben: een door Jon Pylypchuk gemaakte enscenering zag ik aan voor een zomers strandtafereel met grappige poppetjes en een walrus die met zonnebrand wordt ingesmeerd. De titel van het werk is echter minder grappig (‘Just sit back and recount the violence of one year’) en de ‘zonnebrand’ bleek cocaïne te zijn…

Enkele kunstenaars wiens creaties die me het meest bijbleven waren Angelo Filomeno, Jon Pylypchuk, Jen Ray, Barbara Polderman en Tim Lewis. ‘Wonderland’ is een onderhoudende tentoonstelling, die nog t/m 30 augustus te zien is.

Op het terras van KAdE is het ook goed toeven: fraai gepresenteerde, smakelijke hapjes & drankjes en uitzicht op de middeleeuwse Koppelpoort. De af en toe langsdenderende goederentrein neem ik graag voor lief.

Winter maakt ons vrolijk

Hans — Sat, 18 Jul 2009 13:27:46 +0000

Vorig weekend zond één ter ere van de nationale feestdag het muziekprogramma Vlaanderen boven! uit. Toevallig zapte ik daar langs en zag een keur aan Vlaamse artiesten optreden. Een liedje dat bleef hangen (niet zo gek door het herhalende karakter) was het melancholieke ‘In Charleroi’ van Tom Pintens.

Dit nummer was een aardige hit in Vlaanderen én Wallonië.Het leven is geen idylle in deze grijze Waalse industriestad, maar het is allemaal niet zo slecht: “En de dieven zijn berucht, in Charleroi / maar ze doen zo weinig kwaad, in Charleroi”.

Pintens was 15 jaar lid van Zita Swoon, maar maakte inmiddels twee solo-albums, waaronder ‘Winter maakt ons vrolijk’ (februari 2009). Zijn muziek wordt vaak in een adem genoemd met Spinvis, voor wie hij dit jaar ook als support heeft opgetreden.

Op YouTube staat de officiële clip van ‘In Charleroi’, maar ik prefereer deze akoestische versie: