Origineel idee, matige uitvoering

Het idee vind ik origineel. Ik denk dat bezoekers het een leuke en laagdrempelige manier van interactie vinden. Misschien dat ze later ook terugkeren om te zien of andere bezoekers het met hun keuze eens waren.

De uitvoering is minder geslaagd. De beschikbare foto’s (hopelijk alleen die met een Creative Commons-licentie) worden automatisch van Flickr opgehaald, vermoedelijk via een match tussen woorden in de titel van het artikel en trefwoorden van de foto. Deze methode past wel bij de opzet van ChristenNieuws.NL, dat via RSS content ophaalt van andere (christelijke) nieuwsbronnen.

Bij een steekproef zag ik echter weinig relevante afbeeldingen waaruit ik kon kiezen bij de berichten. Een handmatige voorselectie is toch een must voor dit concept. Een idee voor een krantensite?

Picnik

Picnik kende ik al door zijn integratie met het fotoplatform Flickr. Deze tool laat je zonder in te loggen snel foto’s bewerken. Na de vrolijke laad-animatie kun je een afbeelding uploaden. Vervolgens kun je het plaatje heel soepel roteren, verkleinen, bijsnijden en kleur, licht & contrast aanpassen.

Vooral de crop-functie vind ik heel intuïtief. Je ziet daarbij direct wat de afmetingen van de afbeelding worden. Is de foto naar wens? Klik op Save & Share en geef de bestandsnaam, het formaat en de compressie aan. Er is ook een betaalde versie met meer ‘creatieve’ opties.

Conclusie: Picnik is een fijn programma om snel foto’s te bewerken.

Pixlr
Pixlr is iets minder gezellig dan Picnik, maar heeft andere voordelen. Met Pixlr kun je niet alleen bestaande plaatjes bewerken, maar ook geheel nieuwe afbeeldingen maken. Het heeft meer weg van een tekenprogramma, met gereedschappen à la Photoshop, zoals kwasten, selectietools, een vulemmer en de optie om tekst in te voegen.

Je kunt zelfs met lagen werken! Ook kun je plaatjes (bijvoorbeeld screenshots) vanaf het klembord in een nieuwe afbeelding plakken, wat bij Picnik niet kan.

Conclusie: Pixlr is een prima Photoshop-kloon voor geavanceerdere beeldbewerking, zoals het maken van banners.

Offline alternatief: PhotoFiltre
Voor Picnik en Pixlr heb je een enigszins moderne browser met Flash nodig. Heb je die niet, dan is een offline editor handiger. Het voordeel van PhotoFiltre is dat je geen admin-rechten nodig hebt om het te installeren, wat vaak een probleem is op externe werkplekken. Kies op de pagina Downloads voor de portable versie in zip-formaat (slechts 2 MB). Pak het uit en zet het bijvoorbeeld op een USB-stick of een online opslagdienst als Dropbox. Zo heb je altijd een grafisch hulpmiddel bij de hand.

Met PhotoFiltre kun je vergelijkbare bewerkingen uitvoeren als met Pixlr. Het ziet er wat minder gelikt uit en de vele iconen in de editor vergen wat gewenning, maar de belangrijkste functies voor fotobewerking en tekenen zijn aanwezig.

Conclusie: PhotoFiltre is een handig ‘meeneemprogramma’ dat je overal offline kunt gebruiken.

Als freelance webredacteur ben ik geregeld op werkplekken beland zonder volledige Adobe-suite tot mijn beschikking. Bovenstaande hulpmiddelen hielpen mij meer dan eens uit de brand. Natuurlijk zijn er nog veel meer (online) alternatieven voor beeldbewerking. Heb jij zelf een andere favoriet? Ik hoor het graag in de reacties.

Het inhuren van bovengenoemd bedrijf is wel erg drastisch en kostbaar. Er zijn alternatieven om niet van de daken te schreeuwen dat je een maand weg bent. Het eenvoudigste is natuurlijk zwijgen: niet tweeten dat je op Schiphol bent, geen foto’s van je vakantieliefjes posten op Facebook, niet bij Foursquare inchecken op de Bahama’s. Maar je wilt waarschijnlijk je vrienden en volgers wel op de hoogte houden (en misschien een beetje jaloers maken).

Een optie is om tijdelijk bij je sociale media-profiel een verzonnen naam (Jan Jansen uit Lutjebroek) te gebruiken, die niet herleidbaar is tot je residentie. De kans is echter groot dat je volgers hiervan in de war raken.

Je zou ook tijdens je vakantie je Twitter-berichten de status protected kunnen geven. In je privacy settings van Facebook kun je aangeven wat je wilt delen met het grote publiek. In Google+ kun je aangeven dat je je vakantie-updates alleen deelt met bepaalde Circles. Mits je vrienden te vertrouwen zijn, kan er zo niet veel gebeuren.

Wil je toch liever de indruk wekken dat het business as usual is door verzonnen statusupdates te posten? Handige tools als Hootsuite en Tweetdeck geven je de optie om updates te schedulen. Misschien wordt het nog eens routine om na het inpakken van je koffer je sociale media alvast te updaten voor de komende weken…

Gepersonaliseerde resultaten

Bij andere zoekresultaten staat de vermelding dat ze voorkomen in RSS-feeds die ik volg via Google Reader. Websites die vermeld worden binnen mijn sociale netwerk lijken ook een prominentere vermelding krijgen op de resultatenpagina. Het toevoegen van sociale aspecten aan het zoeken vind ik op zich een goede zet van Google. Het kan je helpen om zoekresultaten te vinden die bij je interesses passen.

Zoekresultaten op maat

Het is goed om je te realiseren dat elke gebruiker andere resultaten ziet. Zo kan jouw website bovenaan staan in Google omdat je vrienden erover hebben getwitterd. Bij iemand buiten jouw sociale netwerk scoort deze site bij dezelfde zoekopdracht misschien veel lager. De getoonde resultaten verschillen wanneer je wel of niet bij Google bent ingelogd. Verder speelt locatie een rol: Google toont eerder sites van bedrijven die zich bij jou in de buurt bevinden.

Google is niet neutraal

De zoekresultaten die Google toont zijn dus niet ‘neutraal’ of ‘objectief’. Zoals Roger Cohen schrijft in het artikel ‘The Filtered Web’(NY Times, 11 Juli 2011):
“Google is in fact increasingly individualized. Our political affiliations, culinary tastes, views on climate change, relative wealth, readiness to watch conservative Fox News and random prejudices will all play into how our search results are ranked and presented. What I find and what you find when we search under, say ‘Sarah Palin’ are not the same.”

Cohen haalt ook een recent boek aan van Eli Pariser: The Filter Bubble: What the Internet is Hiding From You. Hierin wordt het voorbeeld gegeven van een zoekopdracht naar klimaatverandering. Een milieuactivist krijgt een ander resultaat te zien dan een manager van een oliebedrijf.

Cohen vindt het jammer dat iedereen hierdoor in zijn veilige hokje blijft. “Increasingly we are kept in our political comfort zone. Rarely are we challenged by some surprising nugget.” Hij besluit zijn artikel met een drastische suggestie: “Invert the algorithm: send everyone to the views that most challenge them.”

Voor losse flodders, snelle foto’s, korte observaties en culturele belevenissen heb ik een Posterous-blog in het leven geroepen. Ik zal nog kijken of en hoe ik dit blog ga integreren met Uitdragerij.nl.

Volgens het laatste nieuws van 29 januari is de renovatie afgerond en zijn gasten weer welkom in het café. Nu nog een voorjaarsschoonmaak online…