Al een tijdje had ik last van onstabiel WiFi in huis. Vooral mijn tablet raakte steeds de verbinding kwijt. Uiteindelijk besloot ik tot drastische maatregelen: een andere router.

Geen Google op MacBook
Via mijn provider XS4ALL kon ik een gratis Fritz!Box 7360 in bruikleen krijgen. Na installatie leek de draadloze internetverbinding als een zonnetje te werken. Mijn ervaring is echter dat elk nieuw apparaat tot nieuwe uitdagingen leidt. En inderdaad, ik stuitte op een vreemd probleem.

Op mijn MacBook kon ik geen enkele site van Google fatsoenlijk meer openen: zowel de zoekmachine als andere Google-diensten als Gmail en YouTube werden niet getoond of verschenen pas na vele minuten. Andere sites waren daarentegen wel normaal bereikbaar.

Vreemd, want de andere apparaten binnen mijn netwerk hadden het probleem niet. Nog vreemder: als ik de MacBook via een ethernetkabel op de router aansloot, opende Google opeens wel.

Een hulptweetje uitgooien
Gefrustreerd gooide ik er op zaterdagavond een tweet uit met een korte beschrijving van het probleem. Niet eens met een oproep om hulp, maar toch kreeg ik snel reacties uit mijn kring van volgers: iemand die hetzelfde probleem had en iemand die wat suggesties deed. Die helpen niet direct, maar hij had ook anderen in zijn netwerk opgetrommeld om mee te denken.

Nachtelijke sessie
Al snel bood een mij tot dan onbekende twitteraar zijn hulp aan. Eerst werd het probleem geanalyseerd via MSN, daarna volgde een remote sessie via het programma Teamviewer . Zo nam een wildvreemde IT-expert na middernacht de besturing over mijn MacBook over.

Gouden tip: iPv6 uitschakelen
De instellingen die hij uitprobeerde hadden helaas geen effect. Maar zondagochtend stuurde hij me een tweet met een nieuwe suggestie: het uitschakelen van iPv6 op de Macbook. Dit doe je als volgt:

• Ga naar Airport > Open netwerkvoorkeuren.
• Klik op het hangslot om de instellingen te wijzigen.
• Ga dan naar Geavanceerd > TCP/IP.
• Bij Configureer iPv6 selecteer je Uitgeschakeld.
• Klik op OK en Pas toe om de instellingen op te slaan.

Bij mij bleek dit de gouden tip te zijn: de MacBook opent Google-sites nu weer probleemloos. Met dank aan de Twitter-community!

1. Gebruik de laatste versie van WordPress
2. Update WordPress én plugins geregeld
3. Maak regelmatig back-ups
4. Gebruik betrouwbare plugins
5. Vormgeving aanpassen? Maak een child theme
6. Ontwikkel eerst lokaal
7. Hou een logboekje bij

1. Gebruik de laatste versie van WordPress

In elke versie van WordPress worden er fouten opgelost en functies toegevoegd die het beheer makkelijker maken. Gebruik daarom de nieuwste versie van WordPress (op het moment van schrijven versie 3.2.1). In je Dashboard kun je rechts onderin zien welke versie je hebt.

Tip: er is ook een Nederlandse versie van WordPress. Hierin is niet alleen de beheeromgeving in het Nederlands, maar ook de teksten aan de ‘voorkant’, zoals ‘reacties’ in plaats van ‘comments’.
Sommige hosts bieden een WordPress-installatie in één klik aan. Dat bespaart tijd, maar check wel of het de meest recente versie is.

2. Update WordPress én plugins geregeld

Regelmatig verschijnen er updates van WordPress. Vaak kleinere tussentijdse updates, bijvoorbeeld om een veiligheidsprobleem te verhelpen. Een à twee keer per jaar verschijnt er een echt nieuwe versie, steevast genoemd naar een jazzmuzikant.
Ook van plugins worden geregeld nieuwe versies uitgebracht. Soms werkt een plugin niet meer na een update van WordPress. Hou daarom in de gaten of er nieuwe versies zijn.
Het Dashboard van WordPress helpt je daarbij. In het linkermenu staat een getalletje achter Updates als er nieuwe versies zijn van WordPress en/of plugins. Klik op Updates om de details te zien en eventueel direct te updaten.

3. Maak regelmatig back-ups

Deze tip geldt natuurlijk voor elke site. Stel dat er iets mis is met je site of je host is toch niet zo betrouwbaar, heb je altijd een reservekopie die je terug kunt zetten. WordPress bestaat uit twee onderdelen: mappen met bestanden waarin ondermeer je templates, plugins en plaatjes staan, en een database met alle content (zoals teksten en reacties).

De bestanden kun je eenvoudig naar je eigen pc kopiëren, met een ftp-programma zoals Filezilla. Doe dit periodiek én voor en na grote wijzingen. Voor meer technisch georiënteerde gebruikers zijn er ook geautomatiseerde oplossingen.
Voor een back-up van de database bestaan meerdere plugins, zelf gebruik ik WordPress Database-Backup. Daarbij kun je kiezen of je de back-up wilt downloaden of naar jezelf wilt mailen. Ook kun je een periodieke back-up instellen, bijvoorbeeld wekelijks.

4. Gebruik betrouwbare plugins

Inmiddels hebben WordPress-adepten ontelbare plugins ontwikkeld. Maar ze zijn niet allemaal even goed of up-to-date. Via de WordPress-site kun je zoeken naar plugins. Je ziet direct of de plugin recent is geüpdatet en of hij goed gewaardeerd wordt door andere gebruikers. Bij de details van een plugin staat ook voor welke WordPress-versie hij geschikt is. Als dit een hele oude versie is, is het gebruik op eigen risico! test plugins bij voorkeur eerst lokaal (zie tip 6).

5. Vormgeving aanpassen? Maak een child theme

Standaard komt WordPress met enkele themes, die de vormgeving bepalen via templates en stylesheets. Een voorbeeld is Twenty Ten. Er zijn talloze andere themes die je kunt toevoegen, zowel gratis als betaalde themes.
Misschien wil je een bestaand theme aanpassen om je site een persoonlijk tintje te geven. Je kunt direct in de templates van het theme gaan wijzigen. Beter is het om een zogenaamd child theme te maken. Hiermee voorkom je dat je aangepaste theme wordt overschreven bij een update van WordPress. Bovendien hou je een duidelijk overzicht van wat je aanpast.

In een child theme zet je alleen de aanpassingen die je doet ten opzichte van een bestaand theme. Een child theme bestaat minimaal uit een stylesheet en eventueel ook uit een of meerdere templates en het bestand functions.php. Bestanden en code die je in een child theme zet, overrulen bestanden van het parent theme.

6. Ontwikkel eerst lokaal

Websites kun je het beste eerst offline ontwikkelen en pas online zetten als je helemaal tevreden bent. Anders stel je je bezoekers misschien aan minder geslaagde experimenten bloot. Een WordPress-site kun je echter niet zomaar op je eigen computer openen, omdat het een dynamische site is die gebruik maakt van een database.
Door het gratis pakket XAMPP te installeren, heb je de beschikking over een Apache-webserver en MySQL-database waarmee je een WordPress-site lokaal kunt bekijken. Dit klinkt vrij technisch, maar met dit duidelijke stappenplan vond ik het goed te doen.

Als je alle stappen hebt gevolgd, kun je je site offline bekijken en naar hartelust bewerken. Ben je tevreden over een aanpassing, kun je deze ook op je ‘live-site’ doorvoeren.
Een alternatief kan zijn om online een testomgeving te maken, bijvoorbeeld door een extra installatie van WordPress in een directory die bezoekers niet kunnen zien.

7. Hou een logboekje bij

Uit ervaring weet ik dat ik soms aanpassingen doe waarvan ik later het nut niet meer weet. Waarvoor diende die regel code nou? Welke functie heeft die plugin precies? Als je een lijstje bijhoudt met wanneer je welke aanpassing om welke reden hebt gedaan, kan je dat later veel gepuzzel schelen.

Natuurlijk is dit geen uitputtend overzicht lijst. Zo heb ik het nog niet over veiligheid gehad. Maar bovenstaande tips helpen je zeker op weg naar stressvrij WordPress-gebruik.

Vuistregels voor namen en bezits-s:

1. Standaard schrijf je het achtervoegsel -s direct aan de naam vast, dus zonder apostrof.
   Voorbeeld: Jans fiets.
2. Eindigt de naam op een lange klinker met één letterteken zonder accent, gebruik je apostrof +s. Anders zou de uitspraak van de klinker veranderen.
   Voorbeeld: Saskia’s boek. Maar het is dus: Renés boek en Renees boek.
3. Eindigt de naam op een ‘sisklank’ (-s, -sch, -x, -z), gebruik je alleen een apostrof.
   Voorbeeld: Hans’  website, Felix’  vrienden.

Invloed van het Engels

Waarom wordt dit zo vaak fout gespeld? Waarschijnlijk doordat in het Engels wel altijd een apostrof +s voor bezit wordt gebruikt, dus ook bij vuistregel 1. Voorbeeld: Old McDonald’s Farm.

Gebruik je Engelse termen in een Nederlandse tekst? Dan mag je wel de Engelse bezitsvorm met apostrof +s gebruiken. Voorbeeld: Collector’s item.

Merken wijken bewust af van de regel

Veel merken gebruiken toch een apostrof+s, hoewel dat volgens de taalregels dus niet correct is. Deels heeft dat te maken met de invloed van het Engels. Deels gebeurt het ook bewust, om de merknaam duidelijk te laten opvallen en een visuele scheiding te maken tussen merk en product.

Dit gebeurde begin vorige eeuw ook al, getuige deze voorbeelden van Van Nelle’s Koffie en Heineken’s Bier.

Omdat merken in de praktijk zo vaak afwijken van de officiële regel voor de de bezittelijke ‘s’, wordt dit volgens het Witte Boekje inmiddels gedoogd. Volgens het Groene Boekje is het echter nog steeds niet correct!

Impact op SEO?

Maakt het voor zoekmachines nog wat uit of je wel of geen apostrof in je bedrijfsnaam gebruikt? Mijn ervaring is dat de impact minimaal is. In enkele steekproeven met zoekopdrachten waarin ik bedrijfsnamen met en zonder apostrof spelde, kreeg ik weinig variatie in de zoekresultaten. Overigens kun je in (Nederlandse) domeinnamen geen apostrof gebruiken, dus het is www.bertsbierhuis.nl.

Verder lezen:

• Taalunieversum: Bezitsvorm van zelfstandige naamwoorden
• Taalunieversum: Nikon’s / Nikons (- toestel)
• Onze Taal: Bezits-s: Keith’ / Keiths moeder
• Onze Taal: Bezits-s: George’s boek / Georges boek / George’ boek
• Onze Taal: Collectors item / collector’s item

Experiment met omgangsvormen
In Duitstalige landen zijn de omgangsvormen formeler dan bij ons. ‘Sie’ is de norm. Tijdens mijn vakantie las ik over een opvallend experiment in het Beierse Oberstaufen. Bezoekers van het plaatselijke toerismebureau bepalen zelf hoe ze willen worden aangesproken.

Hoe? Door te kiezen uit twee loketten. Bij één balie staat de tekst: Hier werden Sie geDUzt! Wat blijkt: de informele balie wordt drukker bezocht én de klanten voeren er langere gesprekken.

Personalisatie op websites?
Bezoekers van een website laten kiezen tussen verschillende aanspreekvormen wordt een beetje lastig. In theorie kun je iets doen met personalisatie, bijvoorbeeld als je site met ingelogde gebruikers werkt.

In de praktijk is online personalisatie van stijl niet haalbaar. Je zou twee versies van alle content moeten maken. Ik denk niet dat dit je veel extra klanten en conversie oplevert.

Automatisch op basis van leeftijd een onderscheid maken, lijkt me zeker geen goed idee. Waar trek je de grens? Sinds ik m’n eerste grijze haren heb, word ik steeds vaker met u aangesproken. Niet altijd tot mijn genoegen…

Beleefd is veilig
Mijn advies is om de stijl te gebruiken waar je je prettig bij voelt én die gangbaar is in je branche. Bij websites voor een groot publiek (overheid, zakelijke dienstverlening) is ‘u’ altijd de veiligste keuze. Maar als je doelgroep vooral uit jongeren bestaat, zal de je-vorm meer aanspreken.

Het ligt ook aan de uitstraling van je bedrijf. Bij een hip ontwerpbureau kijk ik niet op van ‘je’, bij een traditionele notaris voelt dat vreemd aan. Bij persoonlijke blogs en eenmanszaken kom ik meestal een informele benadering tegen.

Wat zeggen taalkundigen?
In 2005 gaf Frank Jansen de volgende (defensieve) vuistregels in Onze Taal:

• Weet u niet wie uw lezers zijn? Gebruik dan altijd en consequent u.
• Kent u uw lezers een beetje? Neem dan niet te snel aan dat ze op grond van de categorie waartoe ze horen, met je aangesproken willen worden.
• Als u weet dat uw publiek het op prijs stelt om met je aangesproken te worden, gebruik dan gerust consequent je.

In een artikel uit 2008 in het Tijdschrift voor Taalbeheersing (Wel moge het U bekomen, door Daniël Janssen, Frank Jansen en Gertrude de Pater) wordt gesteld dat er een duidelijke afname is van het gebruik van ‘u’ als aanspreekvorm. De meeste lezers blijken teksten waarin ze met ‘je’ worden aangesproken ook even goed te waarderen als teksten waarin ze met ‘u’ worden aangesproken. Kleine specifieke groepen (zoals de ‘bevindelijke lezers’ in het onderzoek) blijven een voorkeur houden voor ‘u’.

Netjes, maar wel persoonlijk
Let op: beleefd is iets anders dan onpersoonlijk. Spreek je bezoekers direct aan en gebruik een actieve stijl. Dus liever: “Heeft u een vraag? Stel hem in ons forum.” dan “Het forum kan worden gebruikt door bezoekers van onze website om vragen te stellen”. Wees ook consequent: gebruik ‘u’ en ‘jij’ niet door elkaar, dat staat slordig.

Op mijn eigen site heb ik gekozen voor een ‘je-vorm’. Mocht je liever met ‘u’ worden aangesproken, dan hoor ik het graag.

Straf voor duplicate content

Google en andere zoekmachines zijn kritisch. Als er meerdere webpagina’s zijn met dezelfde content, zal er maar één een prominente positie krijgen in de zoekresultaten: de pagina die Google de meeste autoriteit toekent. De ‘kopieën’ scoren laag of worden helemaal niet getoond in de zoekresultaten. Hiermee verliest ‘duplicate content’ (in SEO-jargon) een hoop waarde.

Google definieert duplicate content als volgt: “Duplicate content generally refers to substantive blocks of content within or across domains that either completely match other content or are appreciably similar.” Google bestrijdt dit deels om misbruik te voorkomen: sommige malafide sites kopiëren content opzettelijk, om de resultaten van zoekmachines te manipuleren of meer verkeer te genereren.

Je hoeft niet bang te zijn voor ‘straf’ als je eens een alinea hergebruikt: “You shouldn’t worry about occasional snippets (quotes and otherwise) being flagged as duplicate content.”

Kiezen of herschrijven

Het loont de moeite om elke website van unieke content te voorzien, al kost dat meer moeite. Grofweg heb je twee opties:

1. maak een keuze om een bericht op maar 1 website te plaatsen;
2. herschrijf het bericht voor elke site.

Stel, je beheert 2 websites waarop je hetzelfde nieuwsbericht kunt zetten over ‘evenement X’. In het ideale geval plaats je het bericht alleen op website 1. Op website 2 zet je slechts een korte samenvatting plus een link naar het volledige bericht op website 1. Website 2 zal niet zo prominent scoren in de zoekresultaten voor ‘evenement X’, maar website 1 krijgt een ‘extra boost’ door de link vanuit website 2.

Misschien is het niet mogelijk om het bericht maar op 1 site te plaatsen, bijvoorbeeld om ‘politieke redenen’. Zorg er dan voor dat de content van beide webpagina’s net even anders is. Je hoeft ook weer niet elke zin te herschrijven. De volgende aanpassingen volstaan doorgaans:

• geef de pagina een andere titel;
• geef (indien mogelijk) de pagina een andere meta description;
• maak het intro en de conclusie net even anders;
• verander subkoppen door synoniemen te gebruiken;
• shuffle de alinea’s een beetje.

De kans is heel groot dat beide pagina’s nu door Google geïndexeerd zullen worden. Wel blijft het natuurlijk zo dat beide pagina’s met elkaar concurreren om aandacht voor hetzelfde onderwerp…

Picnik

Picnik kende ik al door zijn integratie met het fotoplatform Flickr. Deze tool laat je zonder in te loggen snel foto’s bewerken. Na de vrolijke laad-animatie kun je een afbeelding uploaden. Vervolgens kun je het plaatje heel soepel roteren, verkleinen, bijsnijden en kleur, licht & contrast aanpassen.

Vooral de crop-functie vind ik heel intuïtief. Je ziet daarbij direct wat de afmetingen van de afbeelding worden. Is de foto naar wens? Klik op Save & Share en geef de bestandsnaam, het formaat en de compressie aan. Er is ook een betaalde versie met meer ‘creatieve’ opties.

Conclusie: Picnik is een fijn programma om snel foto’s te bewerken.

Pixlr
Pixlr is iets minder gezellig dan Picnik, maar heeft andere voordelen. Met Pixlr kun je niet alleen bestaande plaatjes bewerken, maar ook geheel nieuwe afbeeldingen maken. Het heeft meer weg van een tekenprogramma, met gereedschappen à la Photoshop, zoals kwasten, selectietools, een vulemmer en de optie om tekst in te voegen.

Je kunt zelfs met lagen werken! Ook kun je plaatjes (bijvoorbeeld screenshots) vanaf het klembord in een nieuwe afbeelding plakken, wat bij Picnik niet kan.

Conclusie: Pixlr is een prima Photoshop-kloon voor geavanceerdere beeldbewerking, zoals het maken van banners.

Offline alternatief: PhotoFiltre
Voor Picnik en Pixlr heb je een enigszins moderne browser met Flash nodig. Heb je die niet, dan is een offline editor handiger. Het voordeel van PhotoFiltre is dat je geen admin-rechten nodig hebt om het te installeren, wat vaak een probleem is op externe werkplekken. Kies op de pagina Downloads voor de portable versie in zip-formaat (slechts 2 MB). Pak het uit en zet het bijvoorbeeld op een USB-stick of een online opslagdienst als Dropbox. Zo heb je altijd een grafisch hulpmiddel bij de hand.

Met PhotoFiltre kun je vergelijkbare bewerkingen uitvoeren als met Pixlr. Het ziet er wat minder gelikt uit en de vele iconen in de editor vergen wat gewenning, maar de belangrijkste functies voor fotobewerking en tekenen zijn aanwezig.

Conclusie: PhotoFiltre is een handig ‘meeneemprogramma’ dat je overal offline kunt gebruiken.

Als freelance webredacteur ben ik geregeld op werkplekken beland zonder volledige Adobe-suite tot mijn beschikking. Bovenstaande hulpmiddelen hielpen mij meer dan eens uit de brand. Natuurlijk zijn er nog veel meer (online) alternatieven voor beeldbewerking. Heb jij zelf een andere favoriet? Ik hoor het graag in de reacties.