Een zeer naaste verwant heeft een abonnement bij een Limburgse schouwburg. Moet kunnen. Vorige week, 19 april, ging ze naar Peter Faber, die door het land trekt met het soloprogramma ‘Goeie zaken’. Bij binnenkomst viel de lage opkomst haar tegen. Is die Faber dan zo uitgerangeerd? De paar toeschouwers moesten zelfs op het podium plaatsnemen, zodat de tribunes leeg konden blijven.
De Japanse danser die de voorstelling opende met experimenteel ballet was wel iets anders dan ze verwacht had. Maar met die Faber weet je het maar nooit. “Een solo van Peter Faber zal nooit een gewone solo worden. In het verleden heeft hij al meer dan voldoende aangetoond hoe verrassend zijn optredens kunnen zijn”, stond immers bij de beschrijving van de voorstelling. Op het grote videoscherm achter de danser kwam langzaam een gezicht in beeld. Zou dat dan… nee, hij leek niet eens op Peter.
Vertwijfeld keek zij op haar kaartje. Donderdag 19 mei. Is dat niet… inderdaad, dat is pas volgende maand. Kennelijk controleren de Limburgse kaartjesknippers niet al te secuur. Gelukkig krijgt ze in mei een herkansing van de directie.