Nog maar net terug uit Hardinxveld-Giessendam, was Jan Siebelink alweer te gast in de Utrechtse wijk Overvecht. De lokale bibliotheek was blij dat Siebelink al was geboekt voordat Knielen op een bed violen zo’n kaskraker werd, want iedereen wil hem momenteel ‘hebben’. Zijn roman is al toe aan z’n 32e druk en verkoopt naar eigen zeggen sneller dan Donna Tartt en De ontdekking van de hemel.
Ondanks de tientallen interviews van de laatste tijd vertelde Siebelink vol passie over zijn grote roman en de dramatische gebeurtenissen uit z’n jeugd die de inspiratie hebben gevormd. De vele bezoekers (vooral oudere dames) in de bieb luisterden geboeid. De pauze was te kort om alle verzoeken om handtekeningen te honoreren.
Tijdens het interview bevestigde Siebelink dat Knielen op een bed violen eigenlijk zijn oerboek is, waarvan hij in de afgelopen dertig jaar schrijverschap al geregeld losse elementen verwerkte. Verder ging hij ondermeer in op de verhouding tussen feiten en fictie, over de kritiek vanuit de hoek van de Pauwianen, over de verfilmingsplannen van Paul Verhoeven, over zijn plotselinge bekendheid. Onlangs was Siebelink gestrand op een station waar de treinen uitvielen. Een passant zei tegen hem: “Ja, ook voor een winnaar van de AKO Literatuurprijs rijden er vandaag geen treinen meer.”